Meer dan acht jaar met een eigen ploeg, een blijvende liefde voor beach soccer en een duidelijke belofte aan Union Vrede: alles geven voor het team.

Niet elk voetbalverhaal begint met een groot plan. Dat van Gregory Sahin begon met een uitnodiging van een vriend, ergens in de zomer van 2010 of 2011. Gewoon komen spelen. Vanaf zijn eerste stappen op het zand had hij de smaak te pakken.

Hij speelde bij NOH Shadow, een ploeg van vrienden, en richtte later zijn eigen team op. Na meer dan acht jaar koos hij voor een nieuwe uitdaging bij Union Vrede. De gedrevenheid van voorzitter Nikolay en de kans om eindelijk samen te spelen met mensen die hij al lang kende, overtuigden hem.

Gregory spreekt eerlijk over zichzelf. Hij noemt zijn spel niet erg technisch, maar aan inzet ontbreekt het nooit. Zijn overtuiging is helder: opgeven hoort niet bij hem.

Die houding klinkt ook door wanneer hij terugblikt op het seizoen. De landstitel en bekerwinst maakten hem trots, al zorgde een blessure halverwege voor persoonlijke frustratie. Een ander moment bleef hem bijzonder bij: het 3-3-gelijkspel tegen een Portugese ploeg, dat hem liet zien wat Union Vrede kan bereiken wanneer iedereen samenwerkt.

Zijn ervaring met de Belgische nationale ploeg bleef beperkt tot één vriendschappelijke wedstrijd, meer dan tien jaar geleden. Toch blijft het vertegenwoordigen van een land voor hem een eer.

Nu kijkt hij naar Alanya. Hij belooft geen persoonlijke statistieken, maar wel inzet: alles geven en in elke wedstrijd iets bijdragen. En zijn geloof reikt verder dan dit toernooi. Gregory blijft hopen op een sterk, regelmatig Belgisch kampioenschap — gedragen door mensen die deze sport niet loslaten.

Maak kennis met een ploeggenoot die zijn ambitie uitdrukt in wat hij bereid is te geven.

1. Kun je jezelf kort voorstellen en ons iets vertellen over wie je bent buiten het veld?

Mijn naam is Sahin Gregory Mehdi. Ik ben een eenvoudig persoon en ben altijd aangetrokken geweest tot sport in het algemeen.

2. Hoe ontdekte je beach soccer en waarom wilde je ermee doorgaan?

Een beetje toevallig, in de zomer van 2010 of 2011. Een vriend stelde voor om gewoon eens te komen spelen en vanaf mijn eerste stappen had ik de smaak te pakken.

3. Bij welke ploegen heb je gespeeld en welke ontmoetingen hebben jouw parcours het meest beïnvloed?

Bij NOH Shadow, een ploeg van vrienden. Daarna richtte ik mijn eigen ploeg op. Na meer dan acht jaar besloot ik om eens ergens anders te spelen, meer bepaald bij Union Vrede.

4. Je hebt de kleuren van de Belgische nationale ploeg gedragen. Hoe begon dat avontuur en wat betekende die selectie voor jou?

Helaas niet echt: slechts één keer in een vriendschappelijke wedstrijd, meer dan tien jaar geleden.

5. Welke wedstrijd of herinnering met België is je bijzonder bijgebleven? Is er een anekdote die onze supporters nog niet kennen?

Ik heb geen referentiewedstrijd, omdat ik nooit heb deelgenomen.

6. Wat heeft jouw internationale ervaring je geleerd dat je vandaag nog probeert toe te passen?

Voor die ene wedstrijd zou ik zeggen dat het altijd een eer is om de vlag van een land te vertegenwoordigen.

7. Hoe zou je jouw speelstijl en rol in de ploeg omschrijven? Welke kwaliteiten zijn volgens jou essentieel om goed te verdedigen op het zand?

Niet erg volgens het boekje, gezien mijn gebrek aan techniek. Maar ik ben er altijd om het beste van mezelf te geven en andere kwaliteiten te tonen. Opgeven? Dat staat niet in mijn woordenboek.

8. Hoe kwam je bij Union Vrede terecht en wat overtuigde je om je in dit project te engageren?

Dat Nikolay zo’n enorme wil toonde om vooruit te komen in deze sport, gaf me zin om mee te doen en hem te helpen zijn doelen te bereiken. Daarnaast was er de kans om te spelen met spelers die ik al lang ken, maar met wie ik nog nooit op het veld had gestaan.

9. Je nam met Union Vrede deel aan de Euro Winners Challenge 2026 en scoorde er. Welke herinnering heb je aan dat toernooi en dat doelpunt?

Het 3-3-gelijkspel tegen de Portugese ploeg. We zagen toen dat we grote dingen konden doen als we hecht samenwerkten.

10. Hoe beleefde je de landstitel en bekerwinst dit seizoen? Welk moment met de groep onthoud je, los van de trofeeën?

Ik was heel blij voor de ploeg en de voorzitter, maar ook een beetje gefrustreerd omdat ik halverwege het seizoen geblesseerd raakte. Toch blijf ik trots op deze ploeg.

11. Onze ploeg brengt verschillende generaties en achtergronden samen. Hoe wil je jouw ervaring doorgeven aan de jongeren? En wat geven zij jou terug?

Als een van de oudsten — haha — krijgen we veel hulp van de jongeren dankzij hun loopwerk en hun gedrevenheid. Als ik hun één advies moet geven: geniet zoveel mogelijk en geef alles wat je hebt. Zo kunnen ze alleen maar met opgeheven hoofd van het veld stappen.

12. Wat zal het belangrijkste zijn om als een sterke en competitieve ploeg naar de World Winners Cup in Alanya te gaan?

Ik denk dat we al heel goede Belgische spelers hebben, daar ben ik van overtuigd. Maar buitenlandse spelers die ons komen helpen en bovendien een heel hoog niveau hebben, kunnen ons alleen maar goed doen.

13. Wat zijn jouw persoonlijke en gezamenlijke ambities voor dit toernooi? Wat verwacht je ook van het werk met Casper Dorph?

Mijn eerste ambitie is om alles te geven voor de ploeg en hard te werken voor het shirt. Als ik in elke wedstrijd iets extra’s kan bijdragen, zal dat me alleen maar gelukkig maken.

14. Wat zou je graag zien veranderen in het Belgische beach soccer? En welke boodschap wil je meegeven aan de supporters van Union Vrede voor ons vertrek naar Alanya?

Ik zou heel graag een sterk en vooral regelmatig kampioenschap willen. Helaas is het soms moeilijk om een goed kampioenschap te organiseren, maar ik blijf erin geloven. Er zijn nog altijd mensen die van deze sport houden en die hem niet zullen loslaten.