Axel Lambert: verdediger op gras, aanvallende dreiging op het zand

Opgeleid als verdediger, comfortabel als nummer zes en op het internationale zand het liefst in een offensieve rol. Axel Lambert combineert spelinzicht met explosiviteit — en wil blijven groeien tussen sterke ploeggenoten en tegenstanders.

Een tegenstander opzoeken, een duel winnen, ruimte creëren. Axel Lambert houdt ervan om initiatief te nemen. Maar achter die aanvallende intenties zit een speler die zijn defensieve taken niet vergeet en zijn individuele kwaliteiten in dienst van de ploeg wil stellen.

Zijn voetbalverhaal begon op viereneenhalfjarige leeftijd, in het spoor van zijn grote broer. Via Crossing Schaerbeek en Wijgmaal bouwde hij ervaring op in het veldvoetbal. Beachsoccer opende vervolgens een andere wereld: technisch en tactisch veeleisend, met internationale ontmoetingen en nieuwe kansen om zich te ontwikkelen.

Bij de Belgische nationale ploeg ontdekte hij de eisen van het internationale niveau. Bij Union Vrede vond hij een project dat vooruit wil. In dit interview, afgenomen vóór de World Winners Cup in Alanya, vertelt de 25-jarige over zijn parcours, zijn veelzijdigheid en de overtuiging dat een ploeg pas echt moeilijk te verslaan wordt wanneer iedereen voor elkaar werkt.

1. Kun je jezelf kort voorstellen en ons iets vertellen over Axel buiten het voetbal?

Ik ben Axel, 25 jaar. Buiten het voetbal hou ik van een goede sfeer, van het leven genieten zonder me te veel zorgen te maken en tijd doorbrengen met mijn naasten.

2. Hoe is jouw passie voor voetbal ontstaan? Bij welke clubs heb je op het grote veld gespeeld en op welke positie speel je?

Ik begon met voetballen toen ik vierenhalf jaar was, dankzij mijn grote broer, die al voetbalde. Sindsdien heeft voetbal altijd deel uitgemaakt van mijn leven.

Ik speelde bij Crossing Schaerbeek voordat ik naar Vlaanderen trok, naar Wijgmaal, waar ik in de tweede amateurklasse speelde. Daarna keerde ik terug naar Brussel om in eerste provinciale te spelen.

Ik ben opgeleid als verdediger, maar speel ook als nummer zes.

3. Hoe ontdekte je beachsoccer en wat gaf je zin om het avontuur op het zand voort te zetten?

Ik ontdekte beachsoccer dankzij Bryan Vungbo, met wie ik vijf of zes jaar bij Espoir Club Bruxelles speelde.

Mehdi en Niko van ECB hebben ook veel bijgedragen aan mijn ontwikkeling in deze discipline.

Na onze overwinning in de Beker van België in 2024 had ik het gevoel dat we die fase hadden afgerond en dat het goed was om een volgende stap te zetten.

Het is een heel andere sport dan veldvoetbal, vooral op technisch en tactisch vlak. Ik heb deze discipline, die volop in ontwikkeling is, nooit willen loslaten. Het blijft fantastisch om dankzij sport te kunnen reizen en mooie ontmoetingen te beleven.

4. Welke kwaliteiten uit het veldvoetbal helpen je het meest in beachsoccer? Wat moest je leren of aanpassen bij de overstap van gras naar zand?

Veldvoetbal helpt me vooral door mijn spelinzicht, mijn vermogen om de bal onder druk bij te houden en mijn begrip van het wedstrijdritme.

Op het zand moet je je wel aanpassen. De verplaatsingen zijn fysiek zwaarder, je steunpunten zijn anders en je moet snel kunnen spelen in situaties die soms onvoorspelbaar zijn. Ook de luchttechniek en balbeheersing in de lucht zijn veel belangrijker.

5. Hoe zou je jouw speelstijl in beachsoccer omschrijven en in welke rol voel je je het meest op je gemak?

Ik ben een explosieve speler die graag zijn tegenstander opzoekt, uitschakelt en individueel het verschil maakt, maar altijd in dienst van het collectief. Ik werk ook graag verdedigend en spaar mijn inspanningen niet.

Ik ben altijd vrij veelzijdig geweest, maar op internationaal niveau voel ik me beter in een aanvallende rol.

©BelgiumBeachSoccer-CyrilKindt

6. Je sloot onlangs aan bij de Belgische nationale beachsoccerploeg. Hoe vernam je jouw eerste selectie en hoe reageerde je?

Het is altijd een plezier om geselecteerd te worden om je land te vertegenwoordigen. We hebben lang gewacht op de terugkeer van de Belgische nationale ploeg op het zand en ik denk dat dit het Belgische beachsoccer een nieuwe impuls heeft gegeven.

Het is een mooie kans voor de discipline, maar ook voor ons als spelers om te blijven groeien en België internationaal te vertegenwoordigen.

7. Wat betekende het om voor het eerst het Belgische shirt te dragen? Welke herinneringen hou je over aan jouw eerste ervaringen met de groep?

Het Belgische shirt dragen en deze groep ontdekken was een heel mooie ervaring. Ik leerde een ongelooflijke groep kennen en hou er uitstekende herinneringen aan over.

Ik denk vooral aan onze overwinning na strafschoppen tegen Engeland. Dat zijn bijzondere momenten die de banden tussen spelers versterken en je nog meer zin geven om zulke ervaringen te beleven.

8. Wat hebben die eerste internationale ervaringen je geleerd? Was er een tegenstander, wedstrijd of situatie die je bijzonder is bijgebleven?

Die eerste ervaringen lieten me kennismaken met het allerhoogste niveau en hielpen me om de eisen van deze sport beter te begrijpen. Ik kreeg de kans om met en tegen heel goede spelers te spelen. Het is altijd een plezier om van hen te leren en me met hen te meten.

Dat motiveert me om te blijven werken en groeien, zodat ik de strijd met de besten kan aangaan.

9. Hoe organiseer je jouw dagelijkse leven om veldvoetbal, beachsoccer en je privéleven te combineren?

Dat is niet altijd gemakkelijk, want beide disciplines vragen veel energie en voorbereiding. Ik probeer zoveel mogelijk uit de trainingen en wedstrijden te halen en tegelijk op mijn herstel te letten.

Je moet je ook organiseren rond je werk en privéleven. Wanneer een belangrijke competitie nadert, probeer ik mijn voorbereiding zo serieus mogelijk aan te pakken om in de best mogelijke omstandigheden te starten.

10. Hoe kwam je bij Union Vrede terecht en wat overtuigde je om je voor ons project te engageren?

Ik leerde Union Vrede kennen toen ze hun ploeg oprichtten en we in het kampioenschap tegen hen konden spelen.

Nikolay doet heel goed werk met zijn ploeg en investeert enorm veel in de ontwikkeling van het project. Voor mij is het een mooie kans om verder te groeien in beachsoccer, nieuwe ervaringen op te doen en dit avontuur te delen met een groep die een volgende stap wil zetten.

11. Welk moment met Union Vrede is je tot nu toe het meest bijgebleven? Welke kwaliteit van de groep zou onze kracht kunnen zijn in Alanya?

Wat ik vooral onthoud, is de kans om deel uit te maken van dit avontuur en aan zo’n belangrijke competitie deel te nemen. Zulke toernooien laten je bijzondere momenten beleven en sterke banden tussen spelers opbouwen.

Ik denk dat onze solidariteit een echte kracht kan zijn in Alanya. Als iedereen bereid is om voor zijn ploeggenoot te werken, geconcentreerd te blijven en tot het einde te vechten, kunnen we een ploeg worden waartegen het moeilijk spelen is.

12. Wat zijn jouw persoonlijke en gezamenlijke ambities voor de World Winners Cup? Welk onderdeel van je spel wil je verder ontwikkelen met Casper Dorph en jouw ploeggenoten?

Als ploeg willen we zo ver mogelijk geraken, wedstrijd per wedstrijd.

Persoonlijk wil ik met veel inzet blijven werken en alles geven om zo beslissend mogelijk te zijn, zowel aanvallend als verdedigend.

Werken met Casper Dorph wordt een mooie kans om ervaring op te doen en mijn spelbegrip te verbeteren. Ik wil zoveel mogelijk uit deze ervaring halen en zoveel mogelijk leren van hem en mijn ploeggenoten.

13. Welke boodschap wil je meegeven aan de supporters van Union Vrede en aan voetballers die nog twijfelen om beachsoccer te proberen?

Aan de supporters van Union Vrede wil ik zeggen dat we alles zullen geven om dit shirt eer aan te doen en van dit toernooi een keerpunt voor de ploeg te maken.

Aan voetballers die nog twijfelen om beachsoccer te proberen, zou ik zeggen dat er geen betere voorbereiding is om fit aan de hervatting te beginnen! Het is een veeleisende discipline, maar ook een uitstekende manier om technisch en fysiek vooruitgang te boeken en tegelijk plezier te beleven.

Voor Axel gaan initiatief en inzet samen. Een tegenstander uitschakelen, verdedigend bijspringen, blijven leren: verschillende manieren om hetzelfde doel te dienen — de ploeg sterker maken.