Van Clairefontaine en PSG tot internationale wedstrijden in beach soccer en teqball: Jonathan Coquelle blijft nieuwe uitdagingen aangaan. Bij Union Vrede wil hij zijn ervaring, defensieve betrouwbaarheid en verbindende rol inzetten voor een gezamenlijk doel.

Hij vertrok naar België voor één seizoen. Bijna twintig jaar later woont hij er nog steeds.

Die ene keuze groeide uit tot een leven vol voetbal, ontmoetingen en nieuwe sportieve avonturen. Jonathan Coquelle omschrijft zichzelf als een wereldburger: iemand die graag reist, leert en mensen ontmoet. Die nieuwsgierigheid loopt als een rode draad door zijn verhaal.

Zijn opleiding bracht hem naar INF Clairefontaine en het opleidingscentrum van PSG. Hij leerde er wat topsport vraagt, maar ook hoe belangrijk het leven in een groep, begeleiding en persoonlijke ontwikkeling zijn. Na zijn eerste professionele jaren bij Sedan bouwde hij verder aan zijn carrière in België.

Later ontdekte hij beach soccer en vervolgens teqball. Hij ging niet alleen zelf spelen, maar hielp ook om teqball in België te ontwikkelen. Op het WK van 2023 in Bangkok bereikte hij de kwartfinales in het enkelspel — een resultaat waarachter een jaar van intensieve voorbereiding schuilging.

Vandaag blijft hij nieuwe manieren ontdekken om met een bal te spelen. Zijn nieuwste uitdaging is foot table. De basis blijft dezelfde: techniek, strategie en de wil om bij te leren.

Bij Union Vrede brengt Jonathan meer mee dan zijn kwaliteiten als verdediger. Hij wil spelers verbinden, communicatie vergemakkelijken en energie geven wanneer een wedstrijd moeilijk wordt. Zijn boodschap voor Alanya begint dan ook vóór de aftrap: wees voorbereid.

Maak kennis met een speler voor wie ervaring geen eindpunt is, maar een reden om nieuwe doelen te blijven stellen.

1. Kun je jezelf in enkele woorden voorstellen?

Mijn naam is Jonathan Coquelle. Ik ben Frans-Belgisch en woon al bijna twintig jaar in België. Voetbal maakt al vanaf mijn vroegste jeugd deel uit van mijn leven.

Ik reis graag de wereld rond, om aan sportcompetities deel te nemen, maar ook om nieuwe culturen te ontdekken en mensen te ontmoeten. Al die ervaringen verrijken me persoonlijk en helpen me om door de jaren heen te groeien. Ik zie mezelf een beetje als een wereldburger: iemand die graag ontdekt, leert en anderen ontmoet.

2. Je werd opgeleid bij INF Clairefontaine en het opleidingscentrum van PSG. Wat neem je mee uit die periode?

Mijn periodes bij INF Clairefontaine en het opleidingscentrum van PSG zijn ervaringen die je een leven lang bijblijven. Zelfs vandaag spreken mensen me er nog over aan, onder meer dankzij de documentaire die Canal+ destijds in Clairefontaine maakte. Die was een soort voorloper van wat we vandaag realitytelevisie noemen. Het publiek kreeg een kijkje achter de schermen van een topopleiding en in het dagelijkse leven van jonge voetballers.

Die jaren hebben me enorm gevormd, zowel sportief als menselijk. In die periode leer je een speler te worden, maar ontwikkel je je ook als mens. We werden begeleid door trainers en opvoeders die ons essentiële waarden meegaven, voor de sport en voor het leven. Tussen school, het samenleven op internaat en de trainingen op het veld was alles georganiseerd om ons te helpen de best mogelijke spelers te worden.

Het waren buitengewone en heel verrijkende, maar ook moeilijke jaren. Al op jonge leeftijd kom je terecht in een omgeving waarin het doel is om profvoetballer te worden. Toch waren we met velen die die droom nastreefden en uiteindelijk slaagden maar weinigen daarin.

Ik had ook een andere jeugd dan veel andere jongeren. Tijdens de week verbleef ik op internaat en in het weekend waren er wedstrijden. Daardoor bleef er minder ruimte over om uit te gaan of tijd met vrienden door te brengen. Maar als ik terugkijk, herinner ik me vooral een uitzonderlijke ervaring die me veel heeft geleerd en heeft bijgedragen aan de persoon die ik vandaag ben.

3. Daarna zette je jouw carrière voort in België. Hoe verliep die aanpassing?

Na mijn eerste professionele jaren bij Sedan zette ik mijn carrière voort in België. Frankrijk en België zijn buurlanden, maar er bestaan verschillen, zowel in de manier waarop voetbal wordt beleefd als in het leven buiten het veld.

Toch paste ik me heel snel aan mijn nieuwe omgeving aan en beleefde ik er mooie seizoenen. Door de jaren heen kon ik een naam opbouwen in het Belgische voetbal en er een mooie carrière uitbouwen.

Maar naast het voetbal zijn het vooral de menselijke ontmoetingen die me zijn bijgebleven. Ik had het geluk om bij clubs te spelen die op menselijk vlak ongelooflijk waren. Zelfs wanneer de sportieve resultaten minder goed waren, beleefde ik mooie ervaringen en ontstonden sterke banden. Sommige ontmoetingen groeiden uit tot echte vriendschappen. Het blijft een plezier om voormalige supporters of mensen die mijn pad kruisten opnieuw tegen te komen.

Aanvankelijk was ik helemaal niet van plan om zo lang in België te blijven. Ik had voor één jaar getekend en had nooit gedacht dat ik er mijn leven zou opbouwen. En uiteindelijk ben ik er bijna twintig jaar later nog altijd!

4. Hoe ontdekte je beach soccer?

Ik ontdekte beach soccer vlak voor de coronaperiode, rond 2019. Ik had toen een groep vrienden die de sport beoefende en me uitnodigde om het in de zomer eens te proberen. Eerlijk gezegd wist ik zelfs niet dat deze sport bestond, laat staan in België!

Er lag toen een veld in Braine-l’Alleud, waar ik ging trainen met een ploeg die NewTeam heette. Ik was meteen verkocht!

Ik ben van nature een grote liefhebber van voetvolley over een tennisnet. Ik hield altijd al van technische oefeningen tijdens voetbaltrainingen, waarbij je de bal in de lucht probeert te houden en alles draait om balbeheersing. Dat vond ik allemaal terug in beach soccer en dat sprak me onmiddellijk aan.

Ik begon regelmatig te trainen om vooruitgang te boeken en mijn niveau te verhogen. Wat aanvankelijk een zomerse ontdekking was, werd al snel een echte passie.

5. Wat betekent het voor jou om België te vertegenwoordigen in beach soccer en teqball?

België vertegenwoordigen, in beach soccer of teqball, maakt me in de eerste plaats enorm trots. Het blijft bijzonder om de kleuren van je land te verdedigen, alles te geven en het zo goed mogelijk te proberen vertegenwoordigen.

Die momenten voelen speciaal aan, vooral wanneer je voor een wedstrijd naar het volkslied luistert. Ook het niveau van de competities waaraan we deelnemen is uitzonderlijk: het gaat om het hoogste niveau in onze twee disciplines.

Het is dus een enorme trots en vreugde om die ervaringen te mogen beleven, maar ook om op mijn manier bij te dragen aan de ontwikkeling en uitstraling van deze sporten in België.

6. Hoe ontdekte je teqball en foot table, en wat spreekt je aan in die disciplines?

Teqball kwam ongeveer een jaar na beach soccer in mijn leven, midden in de coronaperiode. Ik ontdekte de sport op YouTube en vond het concept onmiddellijk ongelooflijk. Daarna zocht ik informatie over de geschiedenis, de oorsprong, de spelers en de landen waarin de sport al ontwikkeld was.

Ik merkte al snel dat er in België nog vrijwel niets bestond. Daarom besloot ik het avontuur aan te gaan en mee te werken aan de ontwikkeling van de sport, onder meer door betrokken te zijn bij de oprichting van de federatie en clubs.

Sportief vond ik terug wat me altijd heeft geboeid: de bal, techniek en balbeheersing. Net als bij voetvolley over een tennisnet was ik meteen enthousiast. Maar ook de complexe regels en het psychologische aspect trokken me aan. Het is een beetje als schaken tegen je tegenstander: nadenken, anticiperen en op het juiste moment de juiste oplossingen vinden.

Dat je individueel kunt spelen, in enkel- of dubbelspel, interesseerde me ook. Mijn hele carrière had ik teamsporten gedaan. Ik zag dit als een kans om mezelf op een andere manier te testen en te ontdekken waartoe ik individueel in staat was.

Ik stortte me dus volledig op die nieuwe passie. Eerst zocht ik een tafel, een plek om te spelen en leerde ik de regels. Aanvankelijk leerde ik alles zelf via YouTube. Later vond ik mensen om mee te spelen en hielp ik de sport in België verder ontwikkelen.

Naast beach soccer en teqball speel ik sinds enkele maanden ook foot table, een discipline met wortels in het Braziliaanse futmesa.

Je hebt vast al filmpjes op sociale media gezien van jonge Brazilianen die op plastic tafels spelen, in de favela’s of op het strand. Een Braziliaan ontwikkelde dat concept verder tot een echte sport, met een aangepaste tafel en glazen wanden aan de zijkanten, een beetje zoals bij padel.

Ik ontdekte de discipline en was snel enthousiast. Heel onlangs nam ik zelfs deel aan het Europees en het wereldkampioenschap. Het is een nieuw sportief avontuur in mijn parcours en daar ben ik heel blij mee!

Wat me aantrekt in foot table, is dat je veel kwaliteiten moet combineren: techniek, precisie, lenigheid en strategie. Er zijn vanzelfsprekend overeenkomsten met teqball, al heeft elke discipline haar eigen kenmerken.

Uiteindelijk blijf ik verschillende manieren ontdekken om met een bal te spelen. Dat boeit me enorm. Ik ontdek graag nieuwe sporten waarin ik kan leren, groeien en mezelf uitdagen.

7. Hoe vullen teqball en beach soccer elkaar aan in jouw sportbeoefening?

Teqball en beach soccer liggen technisch vrij dicht bij elkaar. In beide sporten gebruik je natuurlijk je voeten, maar ook veel je knieën, borst, schouders en hoofd. Je moet de bal met verschillende lichaamsdelen kunnen beheersen en heel nauwkeurige baltoetsen hebben.

Het grote verschil is dat je in beach soccer voortdurend onder druk wordt gezet door tegenstanders. Je moet dus snel kunnen spelen en goede beslissingen nemen in soms heel moeilijke situaties.

In teqball is precisie essentieel. De kleinste technische fout kan je in de problemen brengen en ervoor zorgen dat je de controle over de rally verliest.

Teqball helpt me daarom enorm om mijn baltoetsen te verfijnen, vooral met het bovenlichaam, omdat ik die bewegingen voortdurend herhaal. Omgekeerd geeft beach soccer me meer beweeglijkheid, snelheid en reactievermogen rond de tafel.

Die twee disciplines vullen elkaar dus heel goed aan en helpen me elk op hun manier om technisch beter te worden.

Voor mij is de eerste baltoets de echte verbinding tussen beide sporten. In allebei kan die het verschil maken. Een goede eerste toets brengt je in de best mogelijke positie om de volgende beweging uit te voeren. Vaak bepaalt die de kwaliteit van de hele actie.

8. Welk internationaal moment in teqball heeft je het meest geraakt?

Het evenement dat me bijzonder is bijgebleven, is het WK teqball van 2023 in Bangkok, Thailand. Daar behaalde ik mijn beste individuele prestatie door de kwartfinales in het enkelspel te bereiken.

Ik speelde een uitzonderlijk toernooi. In de zestiende finales schakelde ik een hooggeplaatste speler uit, waarna ik mijn tegenstander in de achtste finales domineerde. Ik speelde uitstekend teqball en had het gevoel op mijn beste niveau te zitten.

Maar naast het resultaat is het vooral het werk erachter dat die ervaring zo bijzonder maakt. Ik had een ongelooflijk jaar getraind, zonder de uren te tellen, voortdurend op zoek naar vooruitgang en manieren om mijn grenzen te verleggen.

De kwartfinales bereiken was dus een echte beloning voor al die dagelijkse inspanningen. Het bevestigde dat hard werken en engagement uiteindelijk resultaat opleveren. Ik bewaar een buitengewone herinnering aan die competitie, die nog altijd een hoogtepunt is in mijn teqballparcours.

9. Hoe omschrijf je jouw speelstijl in beach soccer en welke rol neem je graag op binnen een ploeg?

Ik speel als verdediger, zowel rechts als links. Ik omschrijf mezelf als een solide en betrouwbare verdediger. Dat is voor mij de basis. Ik probeer defensief verzorgd te spelen, goed op te bouwen en onze aanvallende spelers in de best mogelijke omstandigheden te brengen om hun kwaliteiten te tonen.

Natuurlijk zijn er nog punten waarop ik kan groeien. Maar mijn prioriteit is om solide, betrouwbaar en efficiënt te zijn in mijn zone en de ploeg zoveel mogelijk bij te brengen.

Naast mijn rol op het veld ben ik ook graag een verbinding tussen de verschillende leden van de groep, zowel tussen spelers onderling als met de staf. Iedereen heeft zijn karakter en manier van werken. Ik praat graag met iedereen, help de communicatie en probeer boodschappen over te brengen.

Op het veld probeer ik ook energie te geven in moeilijke momenten, de jongens opnieuw te motiveren en de banden in de ploeg te versterken. Die solidariteit en het vermogen om nog enkele procenten extra te vinden wanneer het lastig wordt, kunnen volgens mij het verschil maken in een wedstrijd.

10. Hoe ziet jouw trainingsroutine eruit en wat motiveert je om die discipline dagelijks vol te houden?

Dat is een moeilijke vraag waarover ik lang zou kunnen praten, maar ik zal proberen het kort te houden!

Voor mij begint alles bij passie. Die geeft richting, zorgt ervoor dat we van de inspanning houden en bepaalde doelen willen bereiken. Dat motiveert me om dagelijks te trainen en vooruitgang te blijven zoeken.

Ik train zes dagen op zeven, het hele jaar door, maand na maand, en dat al vele jaren. Ik pas mijn programma aan de komende competities aan. Heb ik een doel in teqball, dan geef ik die discipline meer aandacht. Gaat het om beach soccer, dan richt ik mijn trainingen daar meer op.

Maar naast de sportieve voorbereiding is er vooral een levensdiscipline. Voor of na het werk moet je jezelf je training kunnen opleggen, ook wanneer de omstandigheden minder gunstig zijn of de motivatie niet vanzelf komt. Die routine heb ik van jongs af aan opgebouwd. Vandaag maakt ze deel uit van mijn dagelijks leven, bijna als een deel van mijn werk.

En er is die voortdurende zin om het veld op te gaan, te trainen, te groeien en nieuwe doelen te stellen. Het is vooral een passie die diep in mij zit.

Mensen zeggen vaak: “Je hebt een ongelooflijk, buitengewoon leven!” Dan antwoord ik dat dat klopt, maar dat er ook dagelijks heel veel werk achter zit. Om die ervaringen te beleven, aan die competities deel te nemen en mezelf de kans te geven mijn doelen te bereiken, moet ik ook in mijn dagelijks leven buitengewone inspanningen leveren.

Dat zien mensen niet altijd: de trainingsuren, discipline en inspanningen die het mogelijk maken om later die uitzonderlijke momenten te beleven.

11. Wat zijn jouw mooiste momenten met België in beach soccer?

Er zijn er twee die me bijzonder zijn bijgebleven.

Het eerste was ongeveer anderhalf jaar geleden in Cádiz, Spanje. We speelden tegen Engeland in een beslissende wedstrijd om ons te plaatsen voor de volgende fase in Italië. Het was een moeilijke week geweest. De Belgische selectie was volop in wederopbouw, met een groep van ervaren spelers en jongeren, van wie sommigen nog minderjarig waren. De resultaten waren tot dan toe tegengevallen.

Tegen Engeland kwamen we 2-0 achter. We maakten gelijk en wonnen uiteindelijk na strafschoppen. Wat me raakte, was het vermogen van de groep om niets op te geven en tot de laatste seconde te blijven vechten, ondanks alle moeilijkheden tijdens die week. Uiteindelijk werden die inspanningen beloond.

De vreugde die we toen deelden, was ongelooflijk. Het was meer dan een overwinning: het gevoel dat we samen iets hadden bereikt en gezamenlijk de moeilijkheden hadden overwonnen. Zo’n moment blijft je bij.

Het tweede moment is veel recenter, van afgelopen zomer in Moldavië. We speelden onze eerste wedstrijd in Division 1 tegen Italië, dat toen regerend Europees kampioen was. Bij onze intrede in die competitie meteen tegenover zo’n land staan, was bijzonder.

Ik herinner me vooral de volksliederen, en meer bepaald het Italiaanse. De spelers en supporters dat met zoveel overgave horen zingen, blijft indrukwekkend. Op dat moment besef je het niveau van de competitie en voel je dat je midden tussen de beste Europese landen staat.

Het zijn twee heel verschillende momenten, maar ze tonen goed wat ik in sport waardeer: de gezamenlijke vreugde van een samen afgedwongen overwinning en de trots om op het hoogste niveau je land te vertegenwoordigen.

©BelgiumBeachSoccer-CyrilKindt

12. Hoe kwam het project om met Union Vrede aan de World Winners Cup in Turkije deel te nemen op jouw pad?

Tanguy Hanon en voorzitter Nikolay stelden het project aan me voor en vroegen of ik Union Vrede wilde versterken voor de World Winners Cup in Turkije.

Het doel was om de beste Belgische spelers voor die competitie samen te brengen en daar uitstekende buitenlandse versterkingen aan toe te voegen, zodat er een competitieve ploeg zou staan.

Door mijn goede band met Tanguy, Nikolay en de andere spelers vond ik het meteen een mooie kans. Ik wilde me ook meten met het beste wat het beach soccer wereldwijd te bieden heeft en blijven bijleren.

Naast buitenlandse spelers van hoog niveau spelen, is een echte kans. Hun ervaring, kwaliteiten en kijk op het spel kunnen ons helpen groeien en ons eigen niveau verhogen.

Daarom aanvaardde ik het voorstel om met Union Vrede aan deze competitie deel te nemen. Ik zag een kans om een mooi gezamenlijk avontuur te beleven, mezelf sportief uit te dagen en van de besten te leren.

13. Wat wil je de ploeg bijbrengen, op en naast het veld?

Op het veld wil ik vooral mijn degelijkheid en betrouwbaarheid als verdediger brengen. Iemand zijn op wie de ploeg kan rekenen, verzorgd spelen en helpen om de groep in de best mogelijke omstandigheden te brengen.

Daarnaast wil ik mijn menselijke kwaliteiten bijdragen: een goed humeur, rust en een echte wil om te winnen. Die elementen zijn volgens mij even belangrijk om een goede dynamiek in een groep te creëren.

Een ander essentieel punt is de voorbereiding. Samen met Tanguy proberen we zoveel mogelijk spelers te motiveren om tijdens de week te trainen. We weten hoe moeilijk de start van een competitie kan zijn. Vanaf de eerste wedstrijd gaat het er meteen stevig aan toe: het tempo ligt hoog, de intensiteit is groot en alles gaat snel. Als je bij de aftrap niet klaar bent, kun je snel in moeilijkheden komen.

We willen het toernooi dus goed beginnen en vanaf de eerste minuten klaar zijn. Dat proberen we de hele groep duidelijk te maken: voorbereiding is essentieel als we goed willen presteren.

Uiteindelijk hoop ik zowel mijn sportieve als menselijke kwaliteiten in te zetten, zodat we een mooie competitie kunnen beleven en samen onze doelen bereiken.

14. Wat zijn de doelen van Union Vrede voor deze competitie in Turkije?

Het doel is vooral om het beach soccer te spelen dat de coach voor ogen heeft en als ploeg tijdens het toernooi vooruitgang te boeken. Die ontwikkeling combineren met overwinningen zou natuurlijk ideaal zijn!

Maar los van de resultaten vind ik het belangrijk dat Union Vrede sterker uit deze ervaring in Turkije komt, sportief en menselijk. We hebben een kwaliteitsvolle groep waarin nog veel op te bouwen en uit te werken valt. Deze competitie moet ons helpen om als ploeg een stap te zetten.

Het uiteindelijke doel is dus om goede resultaten te behalen en tegelijk het beach soccer te tonen dat de coach wil zien. Daar is nog werk en inspanning voor nodig, maar het project is mooi en de doelen zijn de moeite waard. Nu is het aan ons om samen alles te doen om ze te bereiken!

Tot slot: een boodschap voor de supporters

Een boodschap voor jullie, onze supporters: volg ons en moedig ons aan, op sociale media en via de live-uitzendingen van onze wedstrijden!

Bedankt aan iedereen die achter ons staat en ons steunt in dit avontuur. Elk bericht, elke aanmoediging en elk gebaar betekenen enorm veel en geven ons extra kracht op het veld.

We rekenen op jullie om ons in Turkije te volgen en ons tijdens de hele competitie aan te moedigen!

Tot heel binnenkort, vrienden!