De Belgische beachsoccerinternational trekt met Union Vrede naar Alanya: over teamgeest, internationale ervaring en bouwen aan het vrouwenbeachsoccer.

Van haar eerste wedstrijden tussen de jongens tot het Belgische nationale shirt en een nieuw avontuur met Union Vrede: voor Tracy blijft het plezier in de bal de motor van haar verhaal.

Ze had het voetbal achter zich gelaten. Maar de passie was niet verdwenen. In 2020 ontdekte Tracy het beach soccer — en via het zand vond ze uiteindelijk ook de weg terug naar het gras.

©BelgiumBeachSoccer-CyrilKindt

Soms vertelt één herinnering waarom iemand blijft spelen. Voor Tracy is dat een doelpunt in Marseille: een vrije trap vanaf de middenlijn, de vreugde van de ploeg en een beker om samen te vieren. Haar papa, die haar van jongs af aan langs de lijn had begeleid, volgde het toernooi online. Ook vanop afstand kon hij dat bijzondere moment met haar delen.

Vandaag staat Tracy voor een nieuw hoofdstuk met de vrouwenploeg van Union Vrede. Op haar 37ste brengt ze inzet, ervaring en de oprechte vreugde van iemand die weet hoeveel ze het spel zou missen.

Ze wil helpen bouwen aan een ploeg, blijven bijleren en andere meisjes aanmoedigen om zelf de stap naar het zand te zetten. Voor haar begint die ambitie bij iets eenvoudigs: durven proberen en het plezier niet verliezen.

1. Kun je jezelf kort voorstellen en iets vertellen over Tracy buiten het veld?

Ik heet Tracy, ben 37 jaar en werk als opvoedster. Voetbal neemt een heel belangrijke plaats in mijn leven in.

Buiten het veld ben ik een gepassioneerd persoon die houdt van uitdagingen, reizen en ontmoetingen. Ik geniet ook van eenvoudige momenten met mijn naasten en van nieuwe ervaringen.

Sport geeft me enorm veel, zowel sportief als menselijk, en ik deel die passie graag met anderen.

©BelgiumBeachSoccer-CyrilKindt

2. Hoe ontstond jouw liefde voor voetbal en welk parcours heb je afgelegd? Bij welke ploegen heb je gespeeld en welke ervaringen zijn je bijgebleven?

Ik begon op mijn negende met voetballen, tussen de jongens. Toen stelde ik me daar niet echt vragen bij: ik wilde gewoon spelen, achter de bal aan lopen en mijn vrienden terugzien. Met die vrienden heb ik vandaag nog altijd contact. Ze zijn als familie geworden.

Ik heb altijd graag op het middenveld gespeeld, omdat je daar zowel aanvallend als verdedigend kunt bijdragen. Ik had graag meer uit mijn voetbalparcours gehaald, maar ik was heel verlegen en verloor soms mijn zelfvertrouwen.

Ik speelde onder meer verschillende jaren bij RFC Perwez, voordat ik een pauze nam. Die onderbreking deed me beseffen hoeveel ik het veld miste.

In 2020, tijdens de coronaperiode, ontdekte ik beach soccer bij de Newteam. Ik nam deel aan een eerste toernooi in Frankrijk en kreeg daarna de kans om mooie ervaringen op te doen en verschillende keren naar Nazaré terug te keren. Uiteindelijk bracht dat alles me ook terug naar het veldvoetbal, onder meer bij BX Brussels.

Vandaag geniet ik enorm van het spelen en ben ik blij dat ik die passie heb teruggevonden.

Ik vind het ook fantastisch dat er inmiddels veel meer jonge meisjes voetballen. Als ik terugdenk aan mijn eigen begin tussen de jongens, besef ik hoeveel er veranderd is. Dat is een heel mooie ontwikkeling en ik hoop dat die de komende jaren doorgaat.

3. Hoe ontdekte je beach soccer en wat gaf je zin om op het zand te spelen?

Ik ontdekte beach soccer in 2020, tijdens de coronaperiode, toen ik gestopt was met voetballen. In het begin wist ik niet goed wat ik moest verwachten.

Het zand verandert alles waaraan je gewend bent: je wordt sneller moe, de bal reageert anders en elke beweging vraagt veel precisie.

Het was een nieuwe manier om mijn passie te beleven en ik raakte al snel enthousiast. Ik vond het fijn dat ik voortdurend moest improviseren en me aanpassen.

Ik ontdekte ook een heel gezellige sport waarin je mooie ontmoetingen kunt beleven. Ik had nooit gedacht dat beach soccer me op een dag terug naar het voetbal zou brengen, maar dat is uiteindelijk precies wat er gebeurde!

4. Hoe zou je jouw speelstijl omschrijven? Op welke positie voel je je het best en welke kwaliteiten wil je bijdragen?

Mijn favoriete positie is altijd het middenveld geweest. Ik sta graag centraal in het spel, help graag acties opbouwen en maak graag de verbinding tussen verdediging en aanval.

Ik ontvang graag de bal, kijk op en probeer de beste oplossing voor de ploeg te vinden.

Ik ben niet noodzakelijk de speelster die op de voorgrond wil staan, maar ik maak me graag nuttig. Ik vecht voor elke bal, geef het maximum en probeer energie en inzet te brengen, ook wanneer de vermoeidheid begint door te wegen.

5. Wat vind je het mooiste aan beach soccer en aan welk onderdeel wil je nog het meest werken?

Wat ik het mooiste vind, is het plezier in het spelen, het gevoel van spelen op zand en de noodzaak om je voortdurend aan te passen.

Zelfs wanneer je voetbal goed kent, moet je soms bepaalde automatismen loslaten en aanvaarden dat je op het zand dingen anders moet doen.

Ik hou ook van de bijzondere sfeer tijdens toernooien: de wedstrijden, de contacten tussen ploegen en het gevoel dat je samen een echt avontuur beleeft.

Beach soccer is een heel technische sport waarin je altijd kunt blijven leren en groeien. Zelf wil ik mijn technische beheersing en fysieke conditie nog verbeteren, vooral om helder en efficiënt te blijven wanneer de vermoeidheid toeslaat.

6. Wat is jouw mooiste sportieve herinnering tot nu toe?

Mijn mooiste herinnering blijft waarschijnlijk mijn doelpunt in Marseille, tijdens een MBT-toernooi. Ik scoorde uit een vrije trap vanaf de middenlijn en we wonnen de beker!

Ik herinner me nog altijd de vreugde van de groep na dat doelpunt en dat ongelooflijke gevoel.

Die herinnering is extra bijzonder omdat mijn papa de competitie online volgde. Sinds ik klein ben, heeft hij me altijd langs de velden begeleid, samen met mijn zus, die ook voetbalde.

Hij heeft mijn eerste wedstrijden en alle stappen in mijn parcours meegemaakt. Ik was echt trots dat hij me kon zien spelen en dat moment kon beleven, ook al was het vanop afstand.

7. Hoe kwam je bij Union Vrede terecht en wat sprak je aan in ons vrouwenproject?

Dat verliep vrij natuurlijk na het toernooi in Moldavië met de nationale ploeg. Ik was trots dat ik de kleuren van België mocht dragen.

Het parcours was moeilijk, maar dat versterkte alleen maar het verlangen om samen vooruitgang te boeken en ook aan die ploeg te blijven bouwen.

Ik weet niet hoelang ik nog zal spelen, maar ik hoop zo lang mogelijk.

Daarna vielen de dingen geleidelijk op hun plaats en kreeg ik zin om aan dit avontuur deel te nemen. Het idee om bij een groep te horen die rond een gezamenlijk project wordt opgebouwd, sprak me aan, ook al is er nog een lange weg te gaan.

Het vrouwenproject interesseerde me meteen. Het is motiverend om mee een ploeg op te richten en bij te dragen aan de ontwikkeling van het vrouwenbeachsoccer.

8. Onze vrouwenploeg schrijft de eerste bladzijden van haar geschiedenis. Wat betekent het om er vanaf het begin bij te zijn?

Het is een mooie kans om deel te nemen aan een project dat begint en mee zijn geschiedenis te schrijven.

Er is iets bijzonders aan samen gewoontes opbouwen, een teamidentiteit creëren en onze eerste grote ervaringen beleven.

Ik hoop dat we deze ploeg kunnen laten groeien, mooie resultaten behalen en tonen dat vrouwenbeachsoccer echt potentieel heeft.

Als ons avontuur ook andere meisjes zin geeft om ermee te beginnen, zal dat een mooie overwinning zijn.

Ik zou graag willen dat we over enkele jaren kunnen terugkijken en zeggen dat we aan het begin stonden van iets belangrijks.

9. Hoe zou je de sfeer in de groep omschrijven? Wat kan onze kracht zijn tegen meer ervaren ploegen?

Ik denk dat onze kracht kan komen uit onze wil om te leren en het plezier dat we hebben wanneer we samen spelen.

We zijn onze automatismen nog aan het opbouwen, maar je voelt een echte bereidheid om elkaar te helpen en vooruitgang te boeken.

Het blijft soms moeilijk, omdat we allemaal tijdens het jaar veldvoetbal spelen en het combineren van beide niet altijd eenvoudig is.

We hebben nog dingen te verbeteren, maar we kunnen steunen op onze samenhang en gedeelde motivatie.

Tijdens een toernooi zullen er onvermijdelijk moeilijke momenten zijn: wedstrijden waarin de benen zwaar aanvoelen of waarin we snel moeten reageren.

Ervaring telt natuurlijk, maar ook de wil om voor elkaar te vechten kan het verschil maken.

10. Wat betekent de World Winners Cup in Alanya voor jou? Wat zijn jouw persoonlijke ambities en verwachtingen voor de ploeg?

Voor mij betekent de World Winners Cup in Alanya vooral een uitzonderlijke ervaring.

Het is een kans om het internationale niveau te ontdekken, andere ploegen te ontmoeten en te blijven leren. De sfeer, de wedstrijden die elkaar snel opvolgen en de contacten met speelsters uit verschillende landen zullen ongetwijfeld heel verrijkend zijn.

Ik wil deze ervaring vooral volledig beleven, terwijl ik natuurlijk hoop dat we samen mooie resultaten kunnen behalen.

Persoonlijk wil ik me helemaal inzetten, geconcentreerd blijven en zoveel mogelijk bijdragen aan de ploeg.

Het doel is om van dit avontuur te genieten, alles te geven en met mooie herinneringen terug te keren, ongeacht het eindresultaat.

11. Als supporters tijdens dit toernooi één ding over jou zouden ontdekken, wat zou je hun willen tonen?

Ik zou willen tonen hoeveel passie ik voor de bal heb en hoeveel plezier ik beleef op het veld.

Ook wanneer een wedstrijd moeilijk wordt, probeer ik betrokken te blijven en mijn ploeggenoten te blijven aanmoedigen.

Ik wil het maximum geven voor de ploeg en van elk moment genieten.

Voor mij is het belangrijkste om dit avontuur volledig te beleven en nergens spijt van te hebben.

Ik zou graag willen dat supporters een oprechte, betrokken speelster ontdekken die blij is om erbij te zijn.

12. Welke boodschap wil je meegeven aan de supporters van Union Vrede en aan meisjes die nog twijfelen om beach soccer te proberen?

Bedankt aan alle supporters die ons volgen en aanmoedigen tijdens dit avontuur!

Jullie steun betekent veel voor ons, vooral op momenten waarop we wat extra energie nodig hebben.

Aan meisjes die nog twijfelen om beach soccer te proberen, zou ik gewoon zeggen: durf de stap te zetten!

In het begin kun je verrast worden door het zand, de vermoeidheid of de technische vereisten, maar je maakt snel vooruitgang en krijgt al gauw de smaak te pakken.

Het is een heel mooie sport waarin je jezelf kunt overtreffen, veel plezier kunt beleven en mooie mensen kunt ontmoeten.

Ik hoop oprecht dat de vrouwensport zich de komende jaren verder blijft ontwikkelen.

We zien al steeds meer jonge meisjes op de voetbalvelden en dat is fantastisch. We moeten die richting blijven volgen en de vrouwensport de plaats geven die ze verdient. 💛🖤

Het zand bracht haar terug naar de bal. In Alanya wil Tracy die herontdekte passie delen met haar ploeg — en misschien ook met het volgende meisje dat besluit het gewoon te proberen.